Ik heb een maagband

Zwaar verteerbaar voedsel als rijst en roggebrood gaat lastiger. Maar licht verteerbaar voedsel als vis gaat heel makkelijk. En ik heb ook helemaal geen last van de band. Je voelt er niets van. Tot ongeveer een jaar of 8, 9 had ik een normaal postuur. Maar daarna ben ik steeds zwaarder geworden. Vooral in de puberteit ging het snel. Vanaf mijn 12e werd ik naar diëtisten gestuurd en vanaf mijn 14e begon ik met allerlei soorten diëten, poeders, medicijnen, Weight Watchers. Ik heb gewoon alles geprobeerd. Tijdelijk hielp het allemaal wel maar het gewicht kwam altijd weer terug, en sterker nog, ik werd zelfs zwaarder dan daarvoor. Het jojo-effect noemen ze dat.

Zo ongeveer tien jaar geleden - nadat ik mijn kinderen had gekregen - begon ik me geestelijk naar te voelen. Ik ging weer lijnen, weer zonder blijvend succes, en begon me depressief te voelen. Mijn frustraties reageerde ik af op mijn man en kinderen maar zodra ik de deur uit was, was ik altijd even opgewekt en blij. De buitenwereld merkte niets aan me. Dit ging jaren zo door, en ik begon me steeds slechter te voelen. Ik werd nog depressiever en kreeg last van woede-aanvallen en de ene huilbui na de andere.